چه اندازه آشنایی با روانشناسی لازم است؟

آشنایی با روانشناسی همانقدر می تواند مفید باشد که آشنایی با اصول بهداشت و سلامت. حتی اگر کسی هیچ نیاز عملی هم نداشته باشد آشنایی با روانشناسی مثل آشنایی کلی با علوم، ریاضی، تاریخ، قوانین مدنی، اقتصاد،... درکی به انسان می بخشد که دنیای او را گسترده تر می کند. کسی که زحمت آموزش کوتاه مدتی را هم به خود هموار کند فقط به خودش کمک نکرده است.

کسانی هستند که بعد آشنایی اولیه انگیزه شخصی نیرومندی برای آشنایی هرچه بیشتر احساس می کنند. انگیزه اولیه این آدمها معمولا از اینجا می آید که نه فقط جنبه های مختلف وجود خودشان را بشناسند و در صورت لزوم کاری بکننند، بلکه امیدوارند در مراحل مختلف زندگی برای چالش های تازه ای که روبروی آنها قرار می گیرد تجهیز شده باشند.

ولی برای همین آدمها هم بعد مدتی مطالب جذابیتش را از دست میدهد یا دنبال کردن آموزش مثل یک عادت در می آید. یادگیری هر چه بیشتر از سمت خیلی ها تشویق می شود ولی واقعیت این است که شناخت موثر با درون نگری حاصل می شود و حاصل جستجوی مستمر در خود است که هدفش پرورش استعدادهاست. لازم نیست کسی تمام نظریه های روانشناسی را یاد بگیرد تا از فوائد خودشناسی برخوردار شود. برای یادگیری هم روابط انسانی روزمره در دسترس است.

دیدن نتایج سریع بعضی ها را امیدوار میکند که شاید بشود همه مشکلات را به سادگی حل کرد و همین امید به "حل همه مشکلات" انگیزه بعضی ها برای ادامه دادن آموزش می شود. ولی واقعیت این است که بعضی مسائل بسادگی حل نمی شود و بعضی آنطور که مطلوب ماست حل نمی شود. بعضی مسائل هم هنوز ظاهر نشده است. مهم رویکرد حل مسئله داشتن است. رضایت یک هدف متحرک است. باید پیوسته بروی تا به هدف برسی.

برای بعضی هم روانشناسی به شکل یک تلاش آرمان خواهانه در می آید. یک جور روشنفکری. یعنی تلاش برای بهروزی انسانها با اعتقاد به راهگشا بودن فکر و اندیشه بشر. هر کس در یک مسیر: در مسیر دادن چیزهایی به دنیا که به خودی خود ندارد یا اصلاح چیزهایی که آرزو داریم نداشت.

چنین کسی روانشناسی را نه فقط برای رشد خودش بلکه برای کمک به دیگران هم دنبال می کند. راهنمای مسیر برای چنین کسی بنظرم این است: هر مسئله ای که او برای خودش توانست حل کند برای دیگران هم خواهد توانست. تمرکز هر کس اول باید روی خودش باشد. حتی اگر مسئله ای را دید (بجز مشکلات حاد ارثی) و جوابش را نداشت خودش هم به نوعی نیازمند آن پاسخ است و سرنخ ارزشمندی پیدا کرده است.

چون هنوز سوال های بیشماری بی پاسخ و مشکلات متعددی لاینحل مانده و حتی امکانات جمعی بشر به آن حد نرسیده که همه امکان دسترسی به همین امکانات موجود را هم داشته باشند تمرکز تلاش این آدمها باید جایی قرار بگیرد که بیشترین امید به اثربخشی را دارد یعنی فراهم کردن کمک برای کسانی که بالاترین انگیزه را دارند. برای اعلام رسالت شاید هنوز زود باشد اما معجزه فقط از آسمان نمی آید.

چطور یک مشاور مناسب انتخاب کنم؟...